When myself isn't myself(4 / 11 / 54 )

posted on 04 Nov 2011 23:48 by meredybright

จะมีใครเคยรู้สึกแบบนี้บ้างไหม...รู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองทำมาตลอดเวลาเป็นสิ่งที่ผิด อยากทำอะไรที่ตรงข้ามจากเดิม อยากทำอะไรที่เปลี่ยนไป เพราะอะไรหรอ เพราะสิ่งที่เราทำมาทุกอย่างมีแต่สร้างปัญหาให้ตัวเอง

 

ตอนแรกก็คิดว่าไม่มีอะไรหรอก แต่เพราะแม่ทักว่าเดี๋ยวนี้เป็นอะไร ทำไมถึงไม่เหมือนเดิม เลยลองคิดทบทวนตัวเองอีกสักหน่อย แม่แค่พูดว่าทำไมทำตัวไม่เหมือนเดิม โอเคช่วงนี้เราจะไม่ได้กระตือรือล้นตื่นมา่ช่วยแม่ทำกับข้าว หรือมานั่งทำขนมเค้กเล่นเหมือนเมื่อก่อน อาจจะนั่งทำหน้าบึ้งตอนกินข้าวเย็น หรืออาจจะตาบวมหลังตื่นนอน ก็ได้ยอมรับว่าแม่ก็อยู่ข้างเราตลอดและคงจะจับตาดูเราอยู่ทุกวัน ไหนจะวันที่เรากอดแม่แล้วร้องไห้ ไหนจะวันที่เรานอนจับมือแม่แล้วร้องไห้

 

แต่วันนี้แม่แค่พูดลอยๆ ว่า  " หิวข้าวอ่ะแม่หาให้กินได้ ไม่มีเงินอ่ะแม่หาให้ใช้ได้ แต่ความสุขอ่ะต้องหาเอง " " ถ้าเราแคร์คนอื่นมากกว่าตัวเอง เราก็จะเป็นแบบนี้ " นี่สินะที่เค้าเรียกว่าผู้ใหญ่อาบน้ำร้อนมาก่อน ถึงเราจะไม่พูดอะไร ก็รับรู้ได้

 

แม่ชอบพูดเสมอว่านิสัยที่แย่ของเราก็คือ  แคร์คนรอบข้างมากเกินไป

 

วันนี้ฉันมีเวลาว่างทั้งวันเลยที่จะนอนคิดถึง สิ่งนี้

 

อาจจะน่าสงสัยสินะ ว่าคนที่แคร์คนรอบข้างมากเกินไปนี่มันเป็นอย่างไร...อย่างเช่น

 

คุณยิ้มได้ตลอดทั้งวัน แม้ว่าในใจคุณจะร้องไห้อยู่ ก็กลัวคนอื่นจะรู้ว่าเราเศร้า กลัวว่าทุกคนจะเพ่งความสนใจมาที่เรา กลัวว่าทุกคนจะเข้ามาถามว่าไบร์ทเป็นอะไร มีอะไรบอกได้ ชอบคิดเสมอว่าตัวเองรับมือเรื่องทุกเรื่องได้คนเดียว ไม่อยากเป็นภาระให้คนอื่นต้องเครียด สุดท้ายตัวเองก็ทนไม่ได้เอาแต่ทุกข์และเครียดอยู่คนเดียว 

ถ้าใครขอใหุ้คุณทำอะไรและอยู่ในขอบเขตที่เหมาะสมไม่เลยเส้นเกินไป...แม้ว่าฉันจะไม่อยากทำมากแค่ไหน แต่ฉันก็แค่พูดไปว่า ไม่เป็นไรฉันทำได้ แม้ว่าบางทีเรื่องนั้นฉันเองก็ไม่รู้หรอกว่าฉันทำได้จริงหรือป่าว แ่ต่ฉันก็จะบอกว่าฉันทำได้ อย่างน้อยคนที่มาขอให้ฉันทำก็คงสบายใจว่าฉันทำให้เขาได้

ฉันก็พึ่งสังเกตุเห็นตัวเอง ว่าถ้าฉันพูดว่าไม่เป็นไรเมื่อไร หรืออะไรก็ได้...นั้นคือฉันไม่อยากทำหรือไม่ต้องการมัน

แต่ถ้าฉันพูดว่า ...ให้เราทำให้ไหม น่าจะดีกว่า...ให้เราช่วยหยิบไหม...เด๋วเราไปหยิบให้ นั้นแหละคือสิ่งที่เราอยากทำ เราจะเสนอตัวเองเต็มที่

 

ตั้งแต่เด็กแม่จะสอนว่า "เวลารู้จักใคร ถ้าใครดีเราก็สนิทด้วย ก็คุยด้วย ถ้าใครไม่ดีเราก็แค่ทำเฉยๆ คุยด้วยให้น้อยลง อย่าไปเกลียดเค้า" ฉันชอบเอาคำพูดนี้ไปเที่ยวบอกคนรอบๆ ข้างที่เกลียดกันว่าให้คิดแบบนี้ และเราจะสบายใจมากกว่าที่จะมานั่งแค้นกันตลอดเวลา ฉันคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ทุกคนควรทำ ไม่ควรจะเกลียดใคร หรือด่าว่าใครโดยไม่มีเหตุผล หรือใครกันจะมีคุณค่ามากกว่ากันจนสามารถด่าคนอื่นได้งั้นหรอ

 

 

แล้วมันจริงหรือป่าว ว่าถ้าฉันทำดี แล้วก็จะได้ดี เพราะตอนนี้ในชีวิตฉันไม่มีอะไรดีเลย

นั่งทบทวนตัวเองอีกครั้งก็เหมือนกับว่า ที่ฉันทำดีทุกอย่าง ทำตัวเหมือนจะเป็นคนดีกับคนรอบข้าง ฉันก็หวังผลทั้งนั้นแหละ เพราะอยากให้คนรอบข้างรักฉัน ห่วงฉันเชื่อใจฉัน เราถึงยอมดีกับทุกคนที่ผ่านเข้ามาสุดท้ายคนที่เลวที่สุดก็คือฉันเอง เพราะที่ฉันทำทั้งหมด ทำมาตลอดชีวิต ก็คือการทำดีแบบหวังผลตอบแทน แล้วทุกคนไม่ได้ต้องการเป็นที่ชื่นชอบของคนรอบๆ ข้างหรอ มันเป็นเรื่องปกติของทุกคนที่ต้องทำดีเพราะแบบนี้ หรือเราเลวที่คิดแบบนี้

 

ถ้าเราแคร์คนอื่นมากๆ เราก็จะเจ็บแบบนี้.....ให้ความรู้สึกว่าฉันอยากเห็นแก่ตัวจัง เวลาจะทำอะไรฉันไม่อยากมานั่งคิดถึงความรู้สึกคนอื่นแล้ว มันมีแต่สร้างปัญหาให้ตัวเอง

 

สุดท้ายเรื่องนี้คนที่เสียใจที่สุดก็คือ พ่อกับแม่ เลี้ยงลูกมาดีขนาดนี้ แต่ลูกกลับเป็นแบบนี้เฮ้อ........

Comment

Comment:

Tweet