16/9/54 : เพิ่งรู้ตัว...

posted on 28 Oct 2011 10:02 by meredybright

16/9/54 22:10 น. แย่แล้วล่ะฉันเริ่มมีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นเป็นอะไรที่ฉันกลัว กลัวว่ามันจะเกิดขึ้นอีก....กับการแอบชอบเพื่อนสนิท ไม่จริงหรอกมันไม่ใช่เรื่องจริง....ที่จริงแล้วเรื่องทั้งหมดเป็นมายังไงกันแนถ้าฉันลองทบทวนตัวเองดีๆ ก็คงจะมองเห็นความจริงที่อยู่ในไจฉันมานานแล้ว ทั้งเรื่องที่คอยช่วยเหลือเค้าแบบห่างๆ คอยเทียวบอกคนอื่นที่พูดไม่ดีถึงเค้าให้มองเค้าในแง่ดีบ้าง รู้สึกเป็นเดือดเป็นร้อนแทนเวลาเค้ามีปัญหา คอยแอบมองเค้าจากไกลๆวาเค้าทําอะไรอยู่ หรือแม้แต่ตอนอ่านหนังสือสอบ บป.ฉันคิดถึงเธอตลอดทุกวันสงสัยว่าเธอจะเหงาเหมือนฉันไหมตอนที่ต้องนั่งอ่านหนังสือคนเดียว ตอนนั้นฉันต้องเปิดเฟรชบุคดูรูปเธอทุกวันอย่างน้อยก็พอจะมีกำลังใจให้ฉันอ่านหนังสือบ้าง...แม้แต่เวลาที่เค้ามาคุยด้วยเวลาที่ได้ใกล้ชิดเค้า อย่างความสุขวันนั้นวันที่ฉันได้นั่งข้างๆเขา แล้วเขาก็ชวนเราฟังเพลง แม้ว่ามันจะเป็นเพลงเจ้าขุนทองตลกๆก็เถอะ แต่ฉันมีความสุขมากเลยรู้ไหม

 

ดูเหมือนว่าความรักครั้งนี้จะเริ่มต้นแบบเงียบๆ โดยที่เราคิดเสมอว่าที่เราคิดกับเค้าก็แค่มีความรู้สึกดีๆ กับเค้าเกินคำว่าเพื่อนไปเล็กๆ น้อยๆ ได้ฉันจะไม่โกหกแล้วว่าฉันไม่รู้ัตัวเองว่าชอบเค้ามานานแล้ว ตั้งแต่เรื่องที่ฉันกับเค้าเคยทะเลาะกัน เรื่องที่ฉันทำเขาเสียใจแล้วรู้สึกผิดมาก ยังจำได้อยู่เลยที่วันนั้นเธอมาบอกกับฉันว่า "ขอโทดนะ รอคำนี้อยู่ใช่ไหม เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมนะ" เืรื่องตอนนั้นฉันเองก็มีส่วนผิดเหมือนกัน ที่จริงเธอไม่จำเป็นต้องขอโทษฉันเลยด้วยซ้ำ

 

 

 

 

พอได้รู้ความจริงวันนี้ มันเหมือนฝันไป ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าเค้าก็ชอบผู้ชายด้วยกันได้....ดูเป็นเรื่องที่เกินจริงมาก และมันแย่กว่านั้นตรงที่เค้าคบกันมาได้ 4 - 5 เดือนแล้ว ตลอดช่วงเวลาที่ฉันนั่งอยู่ข้างเค้า เค้าคบกันมานานแล้วฉันไม่รู้เลย หลงอยู่กับความสุขจอมปลอมอยู่ทุกวัน พยายามชวนเค้าคุยให้ได้หัวเราะด้วยกัน หวังว่าเค้าจะเกิดความรู้สึกดีๆ กับเราขึ้นมาบ้าง เฝ้านับรอวันที่จะได้เจอเค้า แม้แต่วันเสาร์อาทิตย์ก็รู้สึกเหงา สุดท้ายฉันโง่แค่ไหนไม่ได้รู้เลย ว่าเค้ามีคนนั้นมาดูแลแล้ว....

 

 

จำได้ว่าเธอเคยเปิดใจคุยกับฉันเรื่องเพื่อน ฉันใส่ความจริงใจให้เธอเต็มเปี่ยม โดยคิดว่าอยากให้เธอไว้ใจฉัน อยากให้เธอเลือกฉัน เป็นที่ปรึกษาให้เธอ ในวันที่เธอมีปัญหาฉันอยากเป็นคนแรกที่เธอเรียกหา แต่ทั้งหมดที่พูดมาฉันก็ทำได้แค่คอยดูอยู่ห่างๆ ต้องรักษาระยะห่างให้ดี เพราะถ้าฉันทำอะไรที่แสดงออกว่าเป็นการชอบเธอมากเกินไป มันอาจจะเกิดผลลัพธ์ตรงกันข้ามก็ได้ เช่น เธอรับไม่ได้ที่ฉันแอบชอบเธอ

 

หลังจากเธอเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง.....ในใจฉันเต้นแรงมาก มือไม้ก็สั่น สเต็กที่อยู่ตรงหน้าน่ะ หรอฉันกินแทบจะไม่ลงแล้ว รู้สึกเหมือนอยากร้องไห้ แต่ยังหรอก ในใจรู้สึกผิดหวังที่คนนั้นไม่ใช่ฉัน....แต่กลับเป็นอีกคน คนที่ฉันไม่เคยคิดว่าเค้าจะมาเป็นคู่แข่งฉันได้ ตอนนั้นฉันคิดว่าฉันแค่ชอบเธอมากกว่าเพื่อนนิดหน่อยเท่านั้น ไม่ได้คิดว่าตัวเองจะมีความรู้สึกลึกซึ้งจนถึงขั้นที่จะเรียกว่า "ความรัก" เธอมองหน้าฉันแล้วถามว่า "เบฟ ไม่ได้ชอบเราใช่ไหม" ..... เป็นใครจะตอบว่าชอบละในเมื่อเค้ามีแฟนแล้ว ถ้าฉันพูดไปจะเกิดประโยชน์อะไรกันเล่า.....เค้าจะเลิกคบกันแล้วมาเลือกฉันงั้นหรอ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าอะไรดลใจ ให้เธอมาถามฉันแบบนี้

 

ฉันรู้ว่าเธอกำลังจับตาดูปฏิกิริยาของฉันอยู่ ถ้าฉันหลบสายตานิดเดียวนั้นเท่ากับว่าเขาจะรู้ว่าฉันโกหก ตอนนั้นฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี แล้วจ้องตาเขากลับไม่ได้หลบสายตาแม้แต่น้อย

" เราไม่ได้ชอบเธอหรอก " ฉันรู้ว่าคำพูดแค่นี้คงมีน้ำหนักไม่มากพอ...มันต้องมีเหตุผลที่ช่วยยืนยัน

" เรารู้ตัวน่ะ ว่าถ้าเราชอบใครแล้วเราจะเป็นยังไง ถ้าเราชอบเธอป่านนี้หัวใจเราคงเต้นแรงมากจนหยุดไม่ได้แล้ว แต่ตอนนี้เราไม่มีอาการแบบนั้นเลย" ฉันโกหกทั้งนั้นแหละ......แต่ฉันคิดว่าฉันพูดได้เนียนจนเธอเองก็ไม่รู้แล้วนะ.....

 

เราเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นๆ ที่ไม่ใช่เรื่องความรักของเขา ภายในฉันปั่นป่วนมาก อยากจะบอกให้รู้ว่าฉันเองจะไม่ไหวแล้ว แล้วฉันก็อดทนได้จนมื้ออาหารนั้นจบลง

 

เรากับเค้าเดินออกมาขึ้นรถด้วยกัน...เค้าก็ยังชวนคุยเรื่องต่างๆ และฉันก็ยังพูดยืนยันกับเค้าว่า กับใครที่เราชอบ และเราคิดว่าไม่มีโอกาส เราก็จะรีบตัดใจทันที (แต่ที่จริงแล้วกับเธอ ฉันยังไม่ได้ถึงจุดที่ตัดใจเลยฉันก็แอบชอบเธอมานานแล้วเหมือนกันนะ) เราเดินมาเรื่อยๆ หยุดรอไฟแดงข้ามถนน.....แล้วเธอก็พูดประโยคนั้น

"เบฟเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเราแล้วนะ" เธอรู้ไหมว่าแค่ประโยคนี้ฉันเจ็บมากแค่ไหน

เธอคงพิจารณาดีแล้วสินะก่อนที่จะพูดคำนี้ออกมา ที่จะให้ฉันเป็นได้แค่นี้...สำหรับเธอ

 

ฉันขึ้นรถเมย์มา น้ำตาแทบจะไหลออกมาแต่ก็ยัง ฉันรีบส่งข้อความไปหาเพื่อนสนิท เล่าถึงความรู้สึกที่พึ่งเกิดขึ้นไม่อยากเชื่อเลย ว่าทุกอย่างจะกลายเป็นแบบนี้

 

พอฉันกลับถึงบ้าน...ฉันเห็นเธอมาโพสถามใน Facebook ว่า

"ถึงหรือยัง...." แค่นี้ก็ทำให้ฉันรู้สึกดีมากแล้วที่เธอเป็นห่้วงฉัน(มั้ง)

ตอนนี้ฉัน รู้สึกว่าตัวเองไม่พร้อมจะทำอะไรแล้วนอกจาก อาบน้ำและเข้านอนโดยเร็วที่สุด

 

Comment

Comment:

Tweet